Tweede wereldoorlog

Er komt een vraag binnen van oude bekenden, die net zijn verhuisd en graag hun nieuwe huis gereinigd hebben door mij. Dat doe ik met plezier! Het is een vrijstaande woning met twee schuren en een uitbouw, dus ik weet nu al dat ik dat ook ga meenemen in het proces. Het gebeurt namelijk regelmatig dat een nieuwe toevoeging aan een huis even wat uitleg nodig heeft, voordat het zich kan verbinden met het geheel.

Wanneer ik door de slaapkamers loop voel ik overal op de bovenverdieping onrust. Op de grote slaapkamer ga ik zitten en stem me af.

Tweede wereldoorlog

Ik vraag het huis om het me te laten zien wat er is gebeurd.

Er was een alarm, een luchtalarm. Het had niet met een bom te maken, wel met een waarschuwing. Er kwamen mensen binnen die er niet hoorden. Met hele negatieve energie.

Ik ontdek dat het in april 1944 was. Dus jullie waren de bewoners van dit huis? Ja, zonder kinderen. Een getrouwde man en vrouw, waarbij vijf familieleden kwamen wonen vanwege de oorlog. Ze waren niet ondergedoken.

Verstopt in de schuur tot aan nu

Was het een onverwacht moment dat de Duitsers kwamen? Ja. Ze kwamen met z’n tweeën in intimiderend uniform aan de voordeur. Voor ik meer details kan zien voel ik dat deze zielen zo geschrokken waren, dat ze nu nog in de oude schuur verstopt zitten.

Ik vertel dat ik kom helpen om er weer beweging in te brengen. Het is niet meer hier en nu, wat er gebeurde was daar en toen. Het is nu 2026. Het was heel eng en heel spannend, alles wat jullie hebben gevoeld mag er helemaal zijn en tegelijk is het nu belangrijk om te voelen dat het voorbij is.

Lieve verstopte zielen, kunnen jullie de schuur uit, de tuin in? Ja, dat lukt ze.

Samen maken ze voorzichtig de beweging naar buiten en ze helpen elkaar. We maken een fijn vuur in de tuin en drinken warme thee, met warme dekens om ieder heen. Ik zet een beschermende energetische koepel over deze scene, zodat we het helingproces veilig en ongestoord kunnen doen.

Het verhaal

De Duitsers hadden harde werkers nodig en haalden overal mannen vandaan, en dus kwamen ze ook hier op de deur bonzen. Ik krijg een naam door: Gijs. Hij vertelt wat er is gebeurd.

Er is echt nog wat geruststelling nodig en ik vertel ze over de veilige bubbel om de groep heen, daar bij het vuur. “Vertel maar. Het was heel eng…”

“Ze kwamen met z’n tweeën aan de deur. We verstopten ons zo snel mogelijk boven, maar het is daar niet groot en er was geen goede plek om ongezien te zitten. Mijn vrouw ging alleen naar de deur en zei de mannen dat er niemand anders thuis was. Ze geloofden het niet; haar hardhandig opzij duwend stampten ze de trap op.

In de slaapkamer gooiden ze de deur open en stonden dreigend in de deuropening met geweren te wijzen en we werden in elkaar geslagen. We hebben doodsangsten uitgestaan.”

Dat is nu duidelijk nog steeds aanwezig en is de oorzaak van de ‘freeze’, waarin deze zielen al zoveel jaren zitten.

Natuurlijk is het heel begrijpelijk dat je dan doodsangst voelt. Ik vraag aan Gijs; moest jij toen mee? Ja. We zijn gepakt en naar beneden gesleurd. Alle drie de mannen zijn meegenomen. De twee vrouwen bleven alleen in huis achter.

Verhalen delen

Ik laat de vrouwen bij het vuur vertellen hoe het is geweest voor hen. Terwijl dat gebeurt, begeleid ik het proces verder door ze te vertellen dat dit nu het verleden is.

“Dit is allemaal gebeurd in april 1944. Nu is het 2026. Vertel maar aan elkaar hoe het is geweest, in doodsangst voor de mannen.

En mannen, vertel maar hoe het was voor jullie. Voel maar dat terwijl je het deelt, het als vanzelf ook loskomt. Als een proces van alchemie voel je, dat je er de lessen op zielsniveau uit leert en de wijsheid uit meeneemt, wat deze ervaring je allemaal brengt. En dat je, na het voelen en delen, ernaar kunt kijken met neutrale blik.

Neem alle tijd. Voel dat je als vanzelf komt op dat punt dat je ernaar kijkt met neutrale blik.

Wordt je allemaal gewaar hoe je bent gestorven. Daar laat je als vanzelf inzicht en heling op komen. Hulp is nu aanwezig waar nodig. Kijk maar terug op je leven. Hier op deze plaats van overzicht, waar je bent na je overlijden, ontmoet je elkaar in vrijheid, plezier en rust. Je ziet elkaar zonder enige belemmering. En daar waar spanning is, kun je het direct transformeren.

Wordt je maar gewaar van het leven vóór dit leven, en welke levensdoelen en zielscontracten je hebt gekozen voordat je in dit oorlogsleven kwam. Voel maar hoe de inzichten komen.

 Vergeving

De zielen hier bijeen voelen zich duidelijk beter. Ze vinden het ook heel fijn om elkaar te zien op deze plaats  van overzicht,  en de onderlinge liefde te voelen. Te weten dat het nu weer goed is, want dat is het.

EN NU… nodigen we de zielen uit van de Duitsers. Want ook zij zijn inmiddels overleden. “Ontmoet elkaar maar en word je gewaar van de afspraken die er tussen jullie zijn geweest, voordat je aan je leven begon. Maak er een vergevingsceremonie van…” Dit gebeurt spontaan en zonder enige belemmering. Het is prachtig om te voelen hoeveel liefde en inzicht er is! Het is overstijgend aan het aardse leven.

Ontspanning

Ik voel heel veel ontspanning. In mijn voorhoofd, in mijn borstgebied: dit doet ze heel veel.

Het is echt oké voel ik, want ze kennen elkaar op zielsniveau.

“Als er nou nog iets is geweest met anderen, waarop je een vergevingsceremonie zou willen doen, dan gebeurt dat NU. (lang stil...)

Ziel van het huis

Terwijl dit verder doorwerkt op de achtergrond, nodigen we de essentie (ziel) van het huis uit bij de zeven zielen die hier hebben gewoond.

Jullie hebben een verhaal gedeeld en zijn verbonden geweest met dit huis. Voel maar dat je dat kunt zien en dat het huis ook begrepen kan worden. Laat het huis weten; je hebt ons zo goed mogelijk beschermd. Daar zit emotie op bij het huis...

Het is goed, je kon ons niet meer beschermen dan je hebt gedaan. Kijk, het is nu goed. Het is geweest en het gaat nu goed met ons. Je hebt gedaan wat je kon, huis.

En we laten het huis meevoelen met al die zielen, die nu geen angst meer hebben en dat het huis dat dus ook niet meer hoeft.

Klapperen met het dak

We laten de ramen, deuren en dak klapperen om alle negatieve emoties eruit te laten waaien. Zonlicht door het hele huis! Ik maak geluid, een soort toning. Het wordt tegelijk schoongemaakt en opgeladen met sprankelend zonlicht. Er volgt ontspanning en dat is heerlijk en welkom.

“Ik voel me fijn,” zegt het huis!

Vertrek van de zielen

“Lieve mensen, lieve zielen, neem afscheid van elkaar. Jullie worden opgehaald door je zielefamilie of -helpers om een  volgende stap te maken op jullie zielspad. Mocht er onderling nog verbinding nodig zijn dan is dat zo.

Het is goed zo. Heb het goed, lieve schatten. Dank dat ik het mocht begeleiden.”

Hoe voelt het huis zich nu?

Het prachtige huis mag weer helemaal HIER zijn en word zich gewaar van haar volledigheid. Want er is inmiddels aangebouwd… Je bent NU zoals je nu bent. Schuur, tuin. Hoort allemaal bij jouw energie. (stilte. Ja…)

Huis, hoe voel je je? “Ik kan me nu pas richten op de nieuwe bewoners.” Ja, inderdaad, die wonen hier sinds een week. Ik noem hun namen.

Deze mensen zijn heel blij om hier te wonen. Ze zijn druk met veranderen, inrichten. Ze maken er helemaal hun plek van. Ook een andere keuken…

Vind je dat goed? Ja.

Vind je dat eigenlijk wel leuk? Ja, met glimlach.

Zijn er daarin nog dingen die je spannend vind? Neuj.

Heb je hierin ergens nog hulp nodig? Nee.

Ik vertel nog even dat de oude schuur wordt afgebroken binnenkort. Is goed, zegt het huis, vind ik eigenlijk wel fijn.

Wortels naar Moeder Aarde

Nu gooien we opnieuw alles open, alle daken, ook de schuren. We laten Hélemaal het zonlicht naar binnen schijnen. Geen muren of vloeren houden de stralende kracht van de zon tegen, waarmee het huis wordt opgeladen en schoongemaakt. En die verbinding, met dit zuiverende zonlicht, is er Altijd.

We maken een bewuste verbinding met Moeder Aarde. Wortels aan het huis, tot diep in de grond.

Dat we ons helemaal kunnen aarden, zo diep en gegrond als het nodig is.

Wanneer er spanningen meekomen met de nieuwe bewoners, kan dat gezuiverd worden en afvloeien de aarde in. En zij geeft ook weer ondersteunende koele aarde-energie terug. In magische samenwerking met de zonne-energie. Zo hoeft niks ooit meer verstopt te zijn. Het transformeert als vanzelf.

Dit blijft zo, zolang als het dienend is voor de mensen en de plek.

En zo is het.